Szałwia
Jej nazwa wywodzi się od łacińskiego słowa salvus znaczącego zdrowie. W starożytności przypisywano jej nie tylko zdrowotne, ale i magiczne właściwości.
Charakterystyka
Szałwia lekarska - jest wieloletnim, wiecznie zielonym krzewem, pochodzącym z rejonu Morza Śródziemnego, osiągającym wysokość do 50 cm. W okresie od maja do czerwca pokrywa się niebieskimi kwiatami. Jej miękkie w dotyku liście są zielono-srebrnej/szarej barwy. Przyprawą są dojrzałe liście zrywane przed okresem kwitnięcia.
Zastosowanie
Tę lekko gorzką w smaku przyprawę najczęściej stosuje się ją jako dodatek do sałatek, mięsnych i drobiowych farszów, ciast i deserów. W Niemczech przyprawia się nią węgorza. Największymi jej miłośnikami są chyba Włosi. Doskonale komponuje się z daniami, których składnikami są pomidory, kapusta i groch. Suszonej szałwi należy dodawać do potraw raczej "oszczędnie", bowiem zbyt duża doza nada daniu nieprzyjemny, stęchły zapach.
Jest także wykorzystywana w przemyśle kosmetycznym z powodu zawartości olejków eterycznych.
Charakterystyka
Szałwia lekarska - jest wieloletnim, wiecznie zielonym krzewem, pochodzącym z rejonu Morza Śródziemnego, osiągającym wysokość do 50 cm. W okresie od maja do czerwca pokrywa się niebieskimi kwiatami. Jej miękkie w dotyku liście są zielono-srebrnej/szarej barwy. Przyprawą są dojrzałe liście zrywane przed okresem kwitnięcia.
Zastosowanie
Tę lekko gorzką w smaku przyprawę najczęściej stosuje się ją jako dodatek do sałatek, mięsnych i drobiowych farszów, ciast i deserów. W Niemczech przyprawia się nią węgorza. Największymi jej miłośnikami są chyba Włosi. Doskonale komponuje się z daniami, których składnikami są pomidory, kapusta i groch. Suszonej szałwi należy dodawać do potraw raczej "oszczędnie", bowiem zbyt duża doza nada daniu nieprzyjemny, stęchły zapach.
Jest także wykorzystywana w przemyśle kosmetycznym z powodu zawartości olejków eterycznych.
^ do góry