Cukinia
Często mylona jest z kabaczkiem. Kabaczek jest większy, bardziej pękaty i żółty, cukinia natomiast najczęściej jest ciemnozielona z białymi cętkami, chociaż są też inne odmiany.
Charakterystyka
Cukinia pochodzi z Włoch. Niezależnie od wielkości, kupowany owoc cukinii musi być twardy, skórka napięta, a kolor intensywny. Cukinia żółta jest bardziej chrupka od odmian zielonych. Warzywo to ma wysoką wartość dietetyczną: zawiera duże ilości cukrów, witaminy C, PP, B1, karotenu, jak również w wapń, fosfor, żelazo i magnez. Ponieważ jest niskokaloryczne (100 g to tylko 15 kcal), idealnie nadaje się do pogryzania między posiłkami na surowo. Zawarte w cukinii związki zasadowe działają odkwaszająco i wpływają korzystnie na proces trawienia.
Zastosowanie
Z cukinii można wyczarować potrawy proste, trudniejsze, a wręcz wyrafinowane; można ją gotować, smażyć, dusić. Cukinia jest świetna jako dodatek do placków – placki smażone z cukinii są o wiele delikatniejsze i smaczniejsze od ziemniaczanych. Z warzywa tego możemy zrobić smaczny knedel, zupę, bigosik, zapiekankę, a nawet ciasto. Młode warzywa można dodawać do surówek, dusić, nadają się na konfitury i marynaty. Cukinia jest też dobra do zagęszczania potraw typu strogonow czy leczo. Młode cukinie można dodawać do potraw ze skórką; wyrośnięte, starsze lepiej obrać. Na rynku można też spotkać cukinię kiszoną oraz marynowaną.